Beeldend kunstenaar Nathalie Bruys maakte voor het festival Dream Amsterdam een geluidswandeling door de hoofdstad met de titel
Underneath your feet, we meet. Tijdens de 50 minuten durende wandeling komen koren, gedichten, muziek en stadsgeluiden bij elkaar. Laura Stek spreekt met Nathalie Bruys over de kracht van geluid en stilte en over de mogelijkheid geluid te visualiseren.




Kunstwegen gemeente Dalfsen


Volkskrant 18 mei 2012



http://www.radio1.nl/items/51632-rond-de-doden

Aflevering 37 maart, 2012 from RIETVELD TV on Vimeo



De Avonden 30-01-2012
TWEEDE UUR
Wim Noordhoek doet verslag van de expositie Afterlife in het uitvaartmuseum op de Amsterdamse 'Nieuwe Ooster'.

Zo werken wij

Sacha Bronwasser
Portretfotografie: Joost van den Broek

Voor Zo werken wij stapt kunsthistoricus Sacha Bronwasser (1968) uit haar gewone, beschouwende rol van kunstcriticus voor de Volkskrant en maakt de praktijk van de kunstenaar van dichtbij mee. Langere tijd volgde zij tien van de meest toonaangevende hedendaagse Nederlandse kunstenaars bij hun activiteiten. Ze bezocht ateliers, werkplaatsen, musea, oefenruimtes, galeries, studio’s en ging zelfs het bos in. In tien uitgebreide portretten laat ze zien hoe deze kunstenaars werken en hoe een kunstwerk tot stand komt. In haar vlotte en heldere schrijfstijl heft Bronwasser de mist rond hedendaagse kunst op. Ze toont dat de weg naar een kunstwerk geplaveid is met twijfels, meevallers, obstakels, geworstel met verf of onwillige aannemers, lumineuze of slechte invallen en een denkproces dat dag en nacht doorgaat. Tien kunstenaars vertellen openhartig en gedetailleerd over hun werk, hun achtergrond en de praktijk van het kunstenaarschap.

Zo werken wij NTR's Kunststof RADIO
Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

LUCIA RIJKER EN DE KRACHT VAN STILTE

Wereldkampioen boksen op zoek naar wijsheid, kracht en breekbaarheid.
Uitzenddatum: Zondag 19-12-2010 click here
Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

http://www.bosrtv.nl

4 Art: Bart Rutten over Nathalie Bruys

Bart Rutten, conservator Stedelijk Museum Amsterdam, bedient de 'Frequency Elixer' van geluidskunstenares Nathalie Bruys. Het is een installatie die zij voor het nieuwe Muziekhuis in Utrecht heeft gemaakt. Het is een kunstwerk waar muzikanten geluiden aan kunnen toevoegen, en bezoekers kunnen de geluiden 'mengen'.

DVD 4 Art
Onlangs verscheen een dubbel-dvd met de 32 afleveringen van de eerste serie 4 Art, een wekelijks televisieprogramma van de AVRO over beeldende kunst uit het seizoen 2009-2010. In elke aflevering staat het werk van een hedendaagse beeldend kunstenaar centraal. Ann Demeester, directeur van de Appel, is een van de presentatoren.

Het programma wordt gemaakt door vier kunstcritici die elkaar per aflevering afwisselen, met naast Demeester, Bart Rutten (conservator Stedelijk Museum Amsterdam), Valentijn Byvanck (directeur Nationaal Historisch Museum) en Hans den Hartog Jager (kunstcriticus en schrijver). Zij duiken in het oeuvre van een kunstenaar, bezoeken ateliers of tentoonstellingen en laten hun enthousiasme en visie los op het werk.

Met: Meschac Gaba, Michael Raedecker, Peter Bogers, Frank Koolen, Joep van Lieshout / AVL, Tom Claassen, Christiaan Bastiaans, Paul Kooiker, Ger van Elk, Tjebbe Beekman, Nathalie Bruys, Marc Mulders, Germaine Kruip, Marcel van Eeden, Karen Sargsyan, David Jablonowski, René Daniëls, Anne Wenzel, Giny Vos, Melvin Moti, David Bade, Koos Breukel, Erik van Lieshout, Jakup Ferri, Mark Manders, Kiki Lamers, Gijs Frieling, Izaak Zwartjes, Navid Nuur, JCJ Vanderheyden, Krijn de Koning en Erkka Nissinen

Voor dit programma werkt de AVRO samen met het Fonds BKVB. 4 Art maakt deel uit van het KunstUur dat elke zaterdagmiddag bij de AVRO wordt uitgezonden. De dvd werd op 2 december gepresenteerd tijdens de uitreiking van de AICA Oorkonde aan de AVRO.

>



VPRO De Avonden

VPRO Cantina
met Jaap Boots

.

NPS ARENA VOLKSKRANTPRIJS 2006

Volkskrantprijs 2006 Nathalie Bruys from Nathalie Bruys on Vimeo.

Gevoelig voor geluid en voor stilte
Marina de Vries 10/07/06, Volkskrant

Voor de eerste Volkskrant Beeldende Kunst Prijs zijn zes kunstenaars genomineerd. Deze week stellen wij hen aan u voor, aan de hand van hun kenmerkende werk....

Nathalie Bruys (1975) laat er geen misverstand over bestaan. Zij maakt geen 'geluidsstukken' – een woord dat te veel doet denken aan 'luisterstukken'. Zij maakt installaties en noemt zichzelf geluidskunstenaar. Bij haar is geluid geen decoratie of toevoeging achteraf. Alles wat zij doet 'is' geluid.

Bruys heeft haar jeugd doorgebracht op een schip, waar de motor dag en nacht klonk. Slapen op dat geluid veroorzaakte een behaaglijk gevoel, verklaart ze achteraf haar gevoeligheid voor geluid. Maar geluid biedt niet alleen comfort. Het kan ook krachtige emoties oproepen, confronteren, wakkerschudden.

Pas tijdens haar opleiding aan het Sandberg Instituut in Amsterdam ontdekte Bruys dat ze haar gevoeligheid en talent te gelde kon maken. Ze werd uitgenodigd door collega's om geluid te maken bij hun werk, maakte een radiohoorspel en deed onlangs de openingsperformance bij de uitreiking van de jaarlijkse kunstprijs Prix de Rome. In 2004 kreeg ze de Charlotte Kohlerprijs vanwege haar 'vernieuwende, beeldende en persoonlijke omgang met geluid'.

Haar laatste werk Monkey Mind, een landschap van speakers en geluiden, is inderdaad duidelijk herkenbaar als geluidskunst, maar wie haar eerdere installatie Silence At Work (2005) heeft gezien raakt gemakkelijk in de war. De complexe installatie, speciaal gemaakt voor en op uitnodiging van het in Amsterdam gevestigde advocatenkantoor Kennedy Van der Laan, bestaat onder meer uit video's, een muurschildering, een website en restanten van een performance. De video’s zijn voorzien van indrukwekkend geluid, maar verder is het vooral stil.

Toch vormt geluid de basis. Voor Bruys zijn alle onderdelen van de installatie noten in een door haarzelf gecomponeerde compositie. Die compositie blijft voor de kijker grotendeels buiten beeld, maar zorgt wel voor een gevoel van samenhang.

Twee 'noten', of zoals ze het zelf noemt 'trompetsolo's', springen eruit. Het zijn verzelfstandigde videoregistraties van performances waarmee Bruys het advocatenkantoor op stelten heeft gezet.

Zoals de Britse kunstenaar Georgina Starr eens het publiek van de Venetiaanse biënnale de stuipen op het lijf joeg door onder hels kabaal een leger beeldschone kinderbunnies de catwalk op te sturen. Zo verstoorde Bruys bij Kennedy Van der Laan de orde van de dag door op heftige heavy-metalklanken twee in toga gehulde en wild om zich heen trappende samurai-dames de vergadertafel op te sturen.

In de tweede performance Not Guilty, Nature Never Goes Wrong zette ze op een vroege ochtend een serie roofvogels met oogkleppen op palen in de entreehal. De confrontatie van de nietsvermoedende advocaten, onderdeel van de rechterlijke macht, oog in oog met een ander, even indrukwekkend als angstaanjagend machtsuniversum, is huiveringwekkend.

Bruys wil mensen losschudden, even uit hun rol halen, inbreken in de vanzelfsprekendheid van hun beperkte universum en een moment van reflectie aanreiken. Daarbij heeft de performance misschien wel een sterkere impact dan het in deze maatschappij te snel vervliegende geluid.

De performance is net als een natuurramp kort, krachtig en direct. De videoverslagen, voorzien van geluid en inzoomend op zowel actie als reactie, mogen de ijzingwekkende sfeer goed in beeld brengen, de echtheid van het moment en de bijbehorende verwondering zijn onvervangbaar.

Interview

Nathalie Bruys
30-04-07 / Vinken en Van Kampen / Simon Wald Lasowski (beeld) / Tube Light #50

Het is een speciale glimlach. Iedereen die binnenkomt in de entree bij advocatenkantoor Kennedy van der Laan raakt even van zijn apropos en draagt als gevolg daarvan een glimlach. De muren van de ruimte zijn van boven tot onder bezaaid met felgekleurde stippen. Advocaten staan met een groot glas vers vruchtensap in de hand naar een act op het podium te kijken - Plunk: 's werelds allereerste beatbox- en mondharpduo - ze glimlachen allemaal op die specifieke manier. Een juffrouw duwt een koffiekar de lift uit, met die glimlach. Vlak na haar verschijnt de kunstenaar die dit allemaal veroorzaakt heeft, met een verse lading glazen sap en weer diezelfde glimlach. Al deze mensen worden even uit hun dagelijkse modus gehaald. Om zich te beseffen dat er zoiets is als een dagelijkse modus, maar dat die niet vanzelfsprekend is. Het is misschien geen wereldschokkende gedachte, maar de glimlach verraadt dat ze wel degelijk impact heeft.

De kunstenaar is Nathalie Bruys en het is de tweede keer dat ze voor dit advocatenkantoor een kunstproject doet. "Het eerste was Silence At Work, een aantal performances, acties en installaties die specifiek voor deze plek bedacht waren. Toen ik gevraagd werd, had ik in eerste instantie iets van 'die kant wil ik niet op', dan word ik zo'n bedrijfskunstenaar. Maar gelijk daarna vond ik dat ik het juist moest doen, op zo'n plek maak je echt contact met mensen. Wat er leuk aan is, is dat je onmiddellijk een reactie krijgt, dat gebeurt in een galerie niet snel." Onderdeel van het project was bijvoorbeeld een actie waarbij ze alle planten uit het hele gebouw had weggehaald en ze in de entree als een enorm bos, getiteld For(A)rest, had opgesteld. Op een ander moment had ze een installatie met een aantal grote roofvogels gemaakt (Not quilty, Nature never goes wrong), tijdens de lunch van de advocaten vlogen de vogels door de kantine heen en weer. Er was de performance Prodeo Rodeo, waarbij twee dansers in zwarte toga's tijdens een vergadering onaangekondigd op tafel met elkaar in gevecht gingen. Bruys zit haar toeschouwers dicht op de huid. Het wordt nooit (echt) onaangenaam, maar ze komt wel graag dichtbij.

"Het huidige project Saved by Voices, in samenwerking met Kees Ruyter, vindt plaats ter gelegenheid van het vijftienjarig bestaan van het advocatenkantoor. Het is een stuk feestelijker, de stemmen van de advocaten - de 'tool' waarmee ze normaal hun werk doen - klinken er op allerlei manieren in door." Met Kees Ruyter en Annemieke Gerrist maakte Bruys 'Radio Kennedy Van der Laan' waarbij een aantal advocaten een persoonlijk gesprek met haar aangingen. Het podium in de gestippelde entreehal waarop 's ochtends performances plaatsvinden, doet 's avonds dienst als open podium. "Het wordt echt goed gebruikt, ze lezen gedichten voor, maar er was natuurlijk ook karaoke." De afsluitende performance behelst wat Bruys een zangslinger noemt: een lange rij mensen, hand in hand voor de ingang van het gebouw, die samen een toon gaan produceren. Waar Silence at Work de harde kanten van het advocatenvak adresseerde, gaat het hier over gezamenlijkheid en over het redden van mensen.

Geluidskunstenaar is de term waarmee ze wordt aangeduid, maar het is eigenlijk een veel te smalle noemer voor het werk van Nathalie Bruys. Ze maakt installaties en performances, ze werkt met video, radio, geluidsband en internet, ze brengt allerlei mensen samen die binnen het kader dat ze schept hun eigen werk laten zien of die samen met haar nieuw werk maken. Het is een soort kunstenaarschap waarbij het proces van het maken integraal onderdeel is van het werk en waarbij de rol van de kunstenaar flexibel is. "Maar geluid is wel altijd het uitgangspunt. Voor mij speelt telkens de vraag: hoe ziet geluid er uit? Ik zoek naar manieren om geluid te vertalen." Ze vertelt over een recentelijk bezoek aan een schaapsherder, waarbij ze in de schaapskooi opnames heeft gemaakt. "Dat was ongelofelijk. Wat die schapen aan geluid maakten, het schuifelen en bewegen van zo'n kudde, is als je het hoort ineens heel georganiseerd. Het werd bijna muziek. Geluid kan veel intenser zijn dan beeld, laatst omschreef ik het als 'geluid raakt daar waar beeld niet bij kan'."
Geluid en muziek zijn voor haar dan ook niet gescheiden fenomenen. Ze maakt bijvoorbeeld soundscapes - als onderdeel van haar eigen werk of in samenwerking met anderen - maar dat verschilt wezenlijk niet veel van composities maken. Naast haar kunstenaarschap is ze actief als dj. "En ik maak ook muziek. Ik wil op een gegeven moment zelf een album maken, daar hoop ik dit jaar aan te kunnen werken."

Het eerste project bij Kennedy Van der Laan heeft haar niet alleen bij de advocaten, maar ook bij het kunstpubliek succes gebracht: het was een van de aanleidingen voor het winnen van de Volkskrant Beeldende Kunstprijs in 2006, waardoor ze flink in de belangstelling is komen te staan. "Eigenlijk is het begonnen bij de Kunstvlaai in 2004, want dat project - Akitwif, Wir, Ikia, een soort geluidsfestival dat ik had samengesteld - trok de aandacht van Dineke Blom, voormalig collectiebewaker van Kennedy Van der Laan. Precies in die week won ik ook de Charlotte Kohler Prijs - ik weet nog dat ik tijdens de prijsuitreiking op hete kolen zat omdat ik terug wilde naar de Kunstvlaai, dat voelde heel gespleten. Maar de erkenning van prijzen is heel belangrijk, ik ben daardoor anders naar mezelf gaan kijken. Ik heb besloten de twijfel over of je wel een kunstenaar kan zijn overboord te zetten. Gewoon gedacht oke, ik ben dus een kunstenaar en nu ga ik er voor."

Andere recente projecten van Nathalie Bruys zijn Poetic War Fair op uitnodiging van Atelier Rijksbouwmeester, 'een spektakel met dans, licht, geluid, vuurwerk en giraffen in de binnentuin van het Ministerie van Financiën' en Soundmuseum.fm. Dit laatste is nog in ontwikkeling en komt tot stand in samenwerking met vormgever Katja van Stiphout en het Stifo. "Er is veel activiteit op het gebied van geluid en geluidskunst, maar er is eigenlijk nog niet een goede plek - echt of virtueel - waar al die dingen gebundeld worden. De site die we gaan maken moet gaan werken als een museum voor geluid, voor alle aspecten van geluid. Elke maand wordt een kunstenaar, componist of een ander iemand die werkt met geluid getoond. Daarnaast komt er een archief met geluidsbestanden en een bibliotheek van allerlei publicaties op geluidsgebied." Tevens is Bruys - ook tot haar eigen verbazing - uitgenodigd voor de tekeningententoonstelling met voorstellen voor gemeentelijke aankopen, Drawing Typologies in het Stedelijk Museum. En tenslotte zal ze deze zomer deelnemen aan de Poeziezomer in het Belgische Watou. Hopelijk blijft er daarna tijd over voor de muziek en voor het maken van haar album. "Het is iets waar je heel veel tijd in moet stoppen, maar dat wil ik ook, want het moet echt goed zijn. Het is het allerbelangrijkste wat ik zal doen."